Zeebrugge 27/04/11

NNO 24 a 28 Knopen Samen met den Fred en Stefan een leuke Sessie gehad.
Wel aan de dijk wat vlagerig en natuurlijk kwa voorrangsregels nooit van gehoord of gezien.
Benieuwd wat dat gaat geven in de toekomst.
Voor de rest blij dat we nog eens allen op de zelfde plaats aanwezig waren.
We willen allen op safe spelen daarmee was het Zeebrugge of Heist.
Groeten Pat..

Fred., het water is echt helemaal ni zo koud nimeer ze...

... ik hoor het iedereen nog zeggen :-)
En ja, da zal wel kloppen, ... als de zon volop schijnt, het meer dan 20 graden is, en er geen harde, koude Noorderwind aant blazen is :-)
Ik heb in elk geval de bevestiging gekregen van wat ik vreesde: het water is gewoon véél te kou voor mij, zo vroeg op het seizoen :-)

Met voorspellingen van N (overwegend) tot NO leek Heist op het eerste zicht de beste keuze, alhoewel Zeebrugge ook goed kan bij N natuurlijk. Toen Pat. er mij aan herinnerde dat het vorig jaar in Heist met Laag Water tot bijzonder ver héél ondiep bleef, vonden we het toch wat gevaarlijk in Heist (LW rond 16h30) en kozen we uiteindelijk voor Zeebrugge.
Daar aangekomen kwam de wind toch net iets teveel NO, dus vanover de muur. We gingen dus snel downwind gaan en meer richting Blankenberge varen.
We waren in elk geval niet alleen in Zeebrugge, ik dacht al bijna dat het een weekdag was in het seizoen: moest niemand werken??? :-)
Zoals Pat. ook al zei, de gemeten windsnelheid (rond de 20 a 22 kn) op de dijk was dus niet echt betrouwbaar.
De meesten zaten er dan ook op met een 9m2. Maar ik heb ook een 12m2 neergelaten, en er zaten er ook met 7m2 op. Vanalles dus...
Voor mij was het onderweg al duidelijk, ik ging met de 7 varen. Pat. had deze keer ook verschillende kites mee en was ook snel overtuigd om zijn 9 te nemen. En Stef. heeft ter plaatse ook besloten om niet de windmeter, maar wel het gezond verstand te laten primeren, en heeft ook zijn 9 genomen ipv zijn geliefde 12 :-)
Onze keuze bleek snel de goeie te zijn:

• Door de soms gusty omstandigheden was Pat. blij dat hij voor een Tube kite gekozen had.
  
• Stef. begint meer en meer van zijn 9-tje te genieten, en zijn verstuikte voet was ook heel blij dat hij niet nog meer belast werd door de reuze kite :-)
  
• En ikzelf was zeer blij met mijn keuze en kon weer volop genieten van de 7m2, ook al had ik vroeger in deze omstandigheden voor de 9 gekozen.
  

Het was niet echt warm (12 graden, en maar af en toe zon), met harde Noorderwind (lage gevoelstemperatuur dus), Stef. en ik besloten ook om zowel botjes als kap op te dragen. Pat. heeft dan ook voor de kap gekozen.
En ik heb mijn helm dan nog bovenop mijn kap gezet :-)

Voor mij was het eerste uur zalig, de wind was soms behoorlijk hard en kwas blij dat ik met de 7 bezig was (ik heb hem zelfs moeten depoweren op sommige momenten!).
De rotaties gingen vlot, enfin alles ging vlot en het was zeer leuk.
Tot het 2e uur van onze sessie aanbrak, ... miljaar wa was da zeg...? Ik kon plots niets meer, en snapte er niets meer van :-)
kDenk dat het begonnen is bij een slechte rotatie, ik kreeg mijn bar verkeerd vast en ik trok mijn kite recht naar het water. Ik had nog net de reflex om te blijven doortrekken om hem te laten loopen ipv in het water te laten duiken. Maar toen werd ik natuurlijk nogal meegesleurd. tWas daar nogal ondiep, de elleboog van mijn pak heeft het mogen vergelden...
En daarna ging het van kwaad naar erger. Ik verloor mijn plank zeer veel, kreeg de ene spoeling naar de andere (ik kreeg de indruk dat de zee gelijk wa nijdiger werd), enz... Mijn boardleach brak geregeld af waardoor ik nogal veel moest bodydraggen, enz... Ik ben mijn board ook een keer compleet uit het oog verloren, gelukkig was Pat. er om mij te tonen waar ze lag, nogmaals bedankt Pat.!
Enfin, ik lag op den durr dus meer in het water dan dat ik op mijn board stond. Ik voelde mij weer compleet beginner :-)
Ik kreeg dus echt wel berekoud, werd snel zwaar vermoeid, waardoor alles nog slechter begon te gaan, waardoor ik nog meer mijn board kwijtspeelde, ... een viscieuze cirkel dus :-)
Toen Stef. er na een 2-tal uur afkwam met pijn in zijn enkel (ik snap nog altijd ni hoe hij dit kunnen doen heeft met verstuikte voet?! Puur op adrenaline waarschijnlijk :-) ) ben ik er wijselijk ook maar afgekomen. Ik zakte bij de (lange) strandwandeling bijna door mijn knieen!

Het eerste uur, tijdens mijn ontdooingsproces, zat ik dus met wat gemengde gevoelens :-)
Maar nu herinner ik mij vooral hoe zalig het eerste uur geweest is. Toen had ik niet zoveel last van de kou en heb ik echt met volle teugen genoten van mijn eerste sessie van 2011! En nog eens met Pat. en Stef. samen, da was ook al een tijdje geleden :-)

Weer een leuk verslag, Fred! Op je vertelschrijfstijl heeft de kou in elk geval geen vat gehad.